Ga terug

Wat als je je zorgen maakt, maar je komt niet in gesprek?

In veel  gesprekken over mentale problemen komt een keer de vraag voorbij: “Wat kan ik doen als ik iemand niet kan bereiken?”. Teveel mensen hebben een voorbeeld in hun omgeving waarbij ze zich zorgen maken over iemand, maar niet in gesprek komen. Voorbeelden waarbij direct een muur wordt opgetrokken als er ook maar een spoortje “Ik maak me zorgen om je” in het gesprek zit. Betekent dit dat je niets meer kunt doen? Niet per se.

Het uitgangspunt is dat iemand zelf om hulp moet vragen. Wat je kunt doen is de drempel verlagen om dit te doen. In sommige gevallen kom je niet in gesprek, omdat jij niet de juiste persoon bent. Bijvoorbeeld omdat je als familielid of vriend te dichtbij staat of wanneer het zakelijk belang als erfbetreder de weg voor een open gesprek verspert. Wat kan helpen is om dan je zorg met iemand anders uit de omgeving te delen. Als jij niet in gesprek komt, is er dan iemand anders die dit misschien makkelijker kan. (Het Verwijsschema of de Agro-Zorgnetwerkkaart brengen je wellicht op ideeën.)

Recht op geestelijke gezondheidszorg
Wanneer je ernstige zorgen hebt over iemand en diegene schakelt geen hulp in, dan kun je contact opnemen met een gebiedsteam van de gemeente. Sinds 1 januari 2020 geldt de Wet verplichte GGZ waardoor iedere burger zich nu tot de gemeente kan wenden om melding te doen van ernstige zorg over de psychische gezondheid van een medeburger. De gemeente zal niet direct verplichte zorg bieden, maar doet een eerste onderzoek om de zorgbehoefte te bepalen. De huisarts blijft hierin wel noodzakelijk want voor deze zogenoemde ‘bemoeizorg’ is een medische verwijzing nodig. Het gebiedsteam kan helpen om te bepalen wie de huisarts van die persoon is.

Wanneer er sprake is van een crisissituatie, schakel dan 112 en/of de huisarts in.